PuppyLove

Mijn laatste week in het Ayurvedisch Ziekenhuis gaat in. Ik ben hier vanwege een 3 weekse Panchakarma kuur; een diepe detox op alle fronten.

Dat lijkt me een mooie cleansing zo op mijn Sobere Pad. En wat voor cleansing; het is me best wel een proces hier in het Ziekenhuis. Gelukkig zitten de zwaarste dagen er nu op; en ontstaat er weer ruimte om bijv: deze Blog te schrijven. En buiten te gaan wandelen tussen de behandelingen door.

Vannochtend groette ik Johnny de Kakkerlak in mijn badkamer......grappig hoe zo´n beestje vertrouwd raakt; of ja beest hij is best groot. Ik dacht eerst dat ie kon vliegen; maar hij blijft gelukkig zitten. Zo nu en dan laat Johnny zich zien........

Vervolgens kwam de koffie en theejuf langs met haar karretje. Alhier is het heet water ;). Ik drink nu al 2 weken heet water ; en zo nu en dan een sapje. Alles wordt afgestemd op mij; wat ik nodig heb; en daar vertrouw ik maar op; op de kundigheid van de artsen; en al het overige personeel.

PuppyLove

Een paar dagen geleden trof ik 3 puppies aan tijdens mijn vaste wandeling door het palmenbos; wat grenst aan het Ziekenhuis.

De puppies bleken zonder moeder te zijn......Ze waren nog klein; ik schat een paar weken oud; 4 weken misschien? Wie zal het zeggen.....

Het was wel overduidelijk dat de puppies nog verzorging nodig hebben......Bij het volgende bezoek bracht ik ze water en rijst; wat ze gretig tot zich namen. Ik noemde ze Kwik; Kwek & Kwak......

Er waren er duidelijk 2 puppies groter; 1 tje was wat kleiner en erg rillerig. De puppies zaten onder de beestjes; vermoedelijk Parasieten.

Volgens google lens waren het teken; maar dat betwijfel ik...... Kijkend naar de honderden krioelende beestjes die over de vacht paradeerden kreeg ik zelf jeuk. Laat staan hoe dit voor de kleintjes is..........

Er was nog iemand die zich bekommerde over de pups. De overbuurvrouw van het Z´huis. Een Hindi mevrouw; die zelf al 4 honden heeft; en de pups helaas niet mee kon nemen naar haar huis om ze te verzorgen. Ze zei dat haar honden dan ruzie zouden krijgen met de pups.....

De buurvrouw bracht witbrood. Wat kwik; kwek & kwak ook erg lekker vonden. De beestjes gingen vervolgens de nacht in........Slapend tegen een palmboom aan; dichtbij elkaar om warm te blijven........

De dag erna kwamen de pups me al tegemoed lopen; ze leken ietsje groter en sterker; dappere dodo´s op Avontuur in het PalmenBos......

Het was een mooi gezicht......  Weer bracht ik ze rijst en water.....

De buurvrouw had al vele telefoontjes gepleegd om te vragen of de pups in een asiel terecht konden; echter namen ze alleen gehandicapte hondjes aan...... In deze buurt wonen er veel Moslims; en voor een Moslim is het onrein om voor een dier te zorgen...... 

Er was dus niemand te vinden die voor de pups kon zorgen......

Doe wat je kan......

Ik dacht: wat ik kan doen is de diertjes eten en drinken geven......

We ( de buurvrouw & ik ) hadden de pups voor de 2e nacht een niewe slaapplaats gegeven; onder een afdakje......

De volgende ochtend was ik al vroeg op pad; het hield me bezig. Mijn focus was nu bij de pups; ipv bij mijn Panchakarma kuur....

Tot mijn schrik waren ze er niet...... Ik liep verder het palmenbos in; en de palmenboswachter die de bomen water gaf vertelde me dat er 1 pup iets verderop was. 

Zo´n 20 meter het bos in trof ik het kleinste pupje aan van de 3. Hij was hélemaal doorweekt; want de sproeiers waren aangegaan in het Palmenbos; de kleine pup stond te trillen; en te piepen; met van die héle zielige droevige puppie-ogen....

Het geluid en aanzicht sneden dwars door mijn ziel heen...... Ik wist even niet wat te doen. De pup wou niet eten en drinken. Ik hield het tegen me aan zodat hij een beetje warm kon worden. En ik dacht: het enige  wat dit beestje nodig heeft is : warmte. In een split second stopte ik Kwik in mijn lichtgewicht wandelrugzak....... Om hem vervolgens mee te nemen naar mijn kamer in het Z´huis.

Dit mag natuurlijk niet. Daar was ik me van bewust........

Aangekomen in mijn badkamer heb ik de pup afgedroogd en vervolgens op een handdoek gelegd in een Emmer.......Om zodoende de verspreiding van de parasieten tegen te gaan. Het beestje wou nog steeds niet eten of drinken. Hij  viel al snel in een diepe slaap......

Intussen had ik een mede Nederlandse Panchakarma genoot ingelicht......Want delen = helen......

Mijn neiging om alle verantwoording alleen te dragen begon aan me te knagen. En ik dacht : ik kan de pup ook hier niet houden in het Z´huis.....

Nadat mijn geweten aan me begon te knagen heb ik tóch maar gekozen voor het eerlijke pad; en de dame achter de balie ingelicht over de pup. Al snel druppelden nieuwschierige medewerkers binnen om de pup te aanschouwen. 

Toen echter de dokter kwam was het menens en moest de pup weg; naar een dieren ziekenhuis zeiden ze.

De pup werd meegenomen; nog slapend in zijn Emmer.........

Ik heb gevraagd of ze me willen informeren hoe het is afgelopen met de pup.....

Ik hoop dat de kleine Kwik is behandeld en dat er een persoon is die voor het beestje wil zorgen......

Straathonden zijn hier veel; en dus ook puppies. Huisdieren hebben is voor een aantal mensen weggelegd. De meeste mensen laten geen honden binnen in hun huis...... Als geboren Nederlander is dit toch wel lastig om te zien......

Want in Nederland zou je gewoon de dierenambulance kunnen bellen......... 

De andere 2 pups heb ik niet meer gezien in het PalmenBos..... Of ze het overleven is een raadsel.......

Tóch heb ik gedaan wat ik kon; en heb ik het nu los te laten...... 

Loslaten is een proces in beweging.......... 

Dankjullie wel Lieve Kwik; Kwek & Kwak om een klein stukje met jullie op te trekken...... 

                                            <3 <3 <3