De afgelopen week ervoer ik veel stress/spanning in mijn lijf.
Het zit namelijk zo; een kleine 3 weken geleden kreeg ik te horen dat de beloofde woonruimte niet doorging.
Ik zou namelijk een verdieping lager gaan wonen; en dan wordt het fijne plekje waar ik de afgelopen 5 maanden mocht zijn verhuurd aan toeristen.
Ik had mijn huisbaas nog gevraagd tijdelijk door te geven als het tóch niet doorging. Echter deze Pipo liet weten dat de persoon in het huisje nog aan het verbouwen is.
Nou lekker dan.
Ik voel dat mijn lichaam hier niet blij mee is. Want mijn schouders zetten zich muurvast......gelukkig stikt het hier van de thaise massages; dus dat kon ik wel reguleren......vervolgens kreeg ik last van mn onderrug. En dit is wél een oud pijn punt. In het verleden heb ik namelijk 2 hernia´s gehad; waarvan er bij 1-tje geopereerd werd.
Mijn systeem raakte in paniek; en ik dacht gelijk weer een hernia te hebben.
Eigenlijk wel slim van het lichaam die aangeeft dit allemaal niet zo tof te vinden. Alnu gaat het wel wat beter; en heb ik actie ondernomen waar mogelijk. Een opslagbox gehuurd voor mijn spulletjes; en een airBnB voor de komende weken.
De afgelopen 2 weken heb ik behoorlijk wat huizen bezichtigd.
Afhankelijkheid is een woord waar ik niet zo goed tegen kan. Dus dacht ik: als ik nou wat koop? Dan heb ik iig geen huisbaas.....dat scheelt.
Nou; ik kan je vertellen ; deze hysterische Ratrace in huizenmarkt is er ook niet eentje waar je ontpannen van raakt.
Wel stond ik bij 2 huisjes in de top 3 qua biedingen; en bij de laatste; een tiny house van 26m2..... lagen de 3 biedingen erg dicht bij elkaar waardoor er besloten werd om nog een keer te bieden. Want dit staat in het ¨Protocol¨. Nog een woord waar ik redelijk allergisch voor ben.
Ik had namelijk een erg goed voorstel neergelegd; en iets in mij zei; dit klopt niet; ze willen natuurlijk de prijs opdrijven. Wat een idiotie. Kies gewoon degene die het hoogste biedt. Ook al scheelt het een cent. Bij wijze van.....
Dit strookt met mijn principes; want ik kan slecht tegen onrecht; en het voelde als uitknijperij.
De beste makelaar die mij belde om dit allemaal mee te delen; kreeg dit dan ook te horen. Ik reageerde wel een beetje uit emotie; maar goed; ergens wil ik gewoon niet mee doen aan deze huizenmadness. En geloof ik wél in liefde op het eerste gezicht; ook bij een huisje.
If its meant to be; it will be......en daar hoeven niet allerlei extra biedrondes aan te pas te komen.
Héhé; even een pauze in de house hunt. Het is bijna Pasen; tijd om mijn familie weer eens te zien. Wat al weer even geleden is. Op naar het mooie Drenthe.
Eerst nog even een meeting pakken vandaag. Ik moet zeggen een beetje structuur in deze tóch wel spannende tijd is best welkom.
Een kat in het nauw maakt rare sprongen....daar ben ik me van bewust...Het zou fijn zijn om gewoon relaxt de tijd te hebben & nemen; ipv hals over kop een huis te kopen.
Alnu ga ik tóch voor huren; en heb ik de hoop niet opgegeven. Het komt wél goed; daar heb ik vertrouwen in.
Wél heb ik gemerkt hoe fijn het is om een eigen plekje te hebben. Dit had ik wel wat onderschat in mijn Onthuizings - Avontuur......
The body keeps the score..... Het is zo belangrijk om naar je lijf te luisteren; in het verleden deed ik dat niet; wat leidde tot 2 hele heftige hernia´s.... Bij de eerste werktte ik als strandwacht; en liep ik op den duur scheef; daarna deed ik er nog een Djoser reis achteraan; waar ik reisbegeleider was in het mooie Thailand ( Zo´n 18 jaar geleden).
Waarbij ik met veel pijn & een tas vol pillen de reis heb afgemaakt; en de einddiagnose in het Bangkok ziekenhuis luidde: een dubbele hernia.
Bij de 2e hernia; zo´n 13 jaar geleden; kwam het doordat ik véél teveel had getilt. Destijds woonde ik samen; en in een Utrechts smal trapportaal op 2 hoog sjouwde ik me de tering. Ook was ik in die tijd depressief; ik denk dat dat ook invloed had. De hernia was een genadeklap; om te zeggen: TIME OUT ! op alle fronten....... Dat was toen bizar want ik had nét een nieuwe baan als Chef - Kok bij een leuk bedrijf; en serieus: op mijn eerste werkdag kon ik niet lopen; en kroop ik naar mijn telefoon om mij ziek te melden. Dit was overigens wel een geschenk. Want doordat ik een contract had getekent kreeg ik ziektegeld.
Dus ja; de Hernia´s zitten me nog hoog; en ik kan ze serieus weer voelen als ik weer stekende onderrugpijn krijg. Inmiddels weet ik ook dat ik een stap terug heb te doen..... En vooral niet meegaan in de stress tornado.....
Adem in/Adem uit......
......Bedankt voor het lezen! En ik wens een ieder een mooi paasfeest toe; wat je ook doet; hoe je je ook voelt. Zorg goed voor jezelf!
PS: mocht je woonruimte weten in den Haag laat het me dan vooral even weten..... Thank You !
<3
Reactie plaatsen
Reacties